Për disa njerëz, sociologjia duhet të jetë studim i larmishëm i të dukshmës, një mënyrë e shtrenjtë për të zbuluar atë që secili tashmë e din. Për këta njerëz sociologjia është përafërsisht gjykim i shëndoshë. Por, a është? Merrni parasysh deklaratat në vijim.

1. Meqë aftësia mendore varet nga mosha, njerëzit e moshuar janë më pak produktiv se sa të rinjtë.

2. Meqë ne kemi koeficientin më të lartë të divorcit në botë, martesa patjetër humbet tërheqshmërinë e saj në SHBA.

3. Religjioni dhe shkenca nuk përzihen. Religjioni, nuk mund ta inkurajojë zhvillimin e shkencës.

4. Varfëria e thellë lehtë mund të shkaktojë revolucion.

5. Për dallim nga japonezët, amerikanët nuk punojnë punë të rënda, sepse ata më tepër janë të interesuar në zbavitje.

6. Vjedhja e armatosur është më e rrezikshme për viktimën sesa ajo e paarmatosur.

7. Shumica e të rinjëve të cilët i bashkohen kulteve janë të ndryshëm nga të tjerët e grupit të tyre. Ata, tek e fundit, kanë disa probleme me prindërit e tyre.

8. Meqë Biznesi i Madh dominon SHBA-të, shumica e amerikanëve punojnë në kompani të mëdha me më tepër se 1000 punëtor secili.

9. Paragjykimi i ashpër dhe diskriminimi gjithmonë i bëjnë minoritetet të varfëra.

10. Njerëzit e arsimuar të cilët kanë pak ose fare eksperiencë seksuale, ngjanë më shumë t’i dhunojnë partnerët e tyre, sesa ata që kanë shumë eksperiencë seksuale.

Përveç filozofit të madh Aristotelit edhe sociologu Ogist Kont i cili mirret si themelues i sociologjisë, familjen e përcakton si qelizë themelore të shoqërisë. Një numër i madh sociologësh familjen e llogarisin si gurëthemel të shoqërisë që do të thotë se shoqëria nuk mund të funksionojë pa institucionin e familjes prandaj edhe ajo llogaritet si element kryesorë i shoqërisë njerëzore.
Familja si grup shoqëror primar dhe bio-social përcaktohet nga zakonet, rregullat kulturore dhe morale me ç’rast ka detyra dhe funksione të caktuara. Nëse shoqëria kuptohet si sistem i marrëdhënieve mes njerëzve, familja në atë sistem zë vend mjaft të rëndësishëm. Në aspektin sociologjik nuk janë të rëndësishme vetëm marrëdhëniet të cilat lindin, mbahen ose ndryshojnë në „shoqërinë familjare”, por edhe marrëdhëniet mes shoqërisë si tërësi në njërën anë dhe elementeve të cilat e përbëjnë strukturën e sajë ku padyshim bënë pjesë edhe familja në anën tjetër. Një kohë të gjatë mendohej se familja dhe atë pikërisht familja monogame është grup i cili nuk ndryshohet, dhe çdoherë është në status que pa marrë parasyshë tipin e shoqërisë dhe proceset shoqërore.Më tej hulumtimet shkencore më vonë i demantuan këto qëndrime dhe erdhën në përfundim se familja pëson ndryshime krahas ndryshimeve të përgjithshme të shoqërisë. Shkalla e ndryshimeve varet nga zhvillimi i përgjithshëm shoqëror, nga zhvilimi ekonomik, politik, social, kulturorë etj. Në botën bashkëkohore ndryshimet në kuadër të familjes janë shumë të shpejta dhe evidente të cilat kanë ndikuar që të ndryshoj edhe karakteri i familjes, funksionet dhe pozita e bashkëshortëve dhe fëmijëve në kuadër të familjes, pavarësia ekonomike e anëtarëve të familjes deri te paraqitja e sjelljeve devijante familjare.

Kontrasti ndërmjet racionalizmit dhe shkencës e çoi Kantin të bënte pyetjen nëse metafizika mund ta ngrinte njohjen tonë në atë lartësi që aq qartë e ngritte shkenca. Karakteri dogmatic i metafizikës ishte bërë, veçanërisht i qartë, nga konluzionet e ndryshme me anë të të cilave metafizikët kishin paraqitur sistemet e tyre të mendimeve dhe siç duket në ndryshimet midis Dekartit, Spinozës, dhe Lajbnicit. Por, thelbi i çështjes ishte se shkencëtarët po ndiqnin me sukses natyrën e pastër të realitetit po tregonin gjithmonë e më pak interes për nocione të tilla metafizike si liria, Zoti, dhe për mundësinë e të vërtetave morale.

Shliku mendon se problem i gjuhës është vetëm një pjesë e atij mendimi pa të cilin jo vetëm që nuk do mund të mendohej çkadoqoftë sepse pa të menduar nuk mund të mendohet, sepse të menduar të pastër nuk ka. Për Shlikun filozofia jo vetëm që nuk është shkencë, por ajo nuk është as mbretëreshë e shkencës, ndonëse vetë nuk është shkencë. Sepse për Shlikun “Filozofia është veprimtari me të cilën konstatohet ose shpjegohet kuptimi i thënies”. Në atë aspekt “filozofia i sqaron qëndrimet, shkenca i verifikon”.

Duhet të theksohet se pa gjuhëne Kur’anit jo vetëm që nuk do kishte dijeni të plotë lidhur me religjionet botërore, por kjo e fundit në një mënyrë është edhe antitezë e dy të parave. Ajo, jo vetëm që është krijuar disa shekuj më vonë se religjioni konfuçian, budist, hebraik, i krishterë, ortodoks etj., në formë të përsosur dhe përfundimtare, por gjithashtu, duke u nisur nga dëshmitë dhe faktet arkeologjike dhe historike se shumë fise ose popuj si hebraik po ashtu edhe të krishterë dhe budistë kanë kaluar tërësisht në religjionin për të cilin është fjala (Islamin)...

Qëllimi i secilës shkencë është që të arri të njohurit objektiv te lëndës së studimit të saj. Çdo shkencë tjetër,qoft natyrore apo shoqërore këtë mund ta arri vetëm përmes metodës së saj shkencore. Lënda e sociologjis,për dallim nga lëndët e shkencave natyrore është më e komplikuar. Ki komplikim i lëndës së saj e bënë më pak të mundur,studimin e saj, përmes metodës shkencore. Metodat shkencore janë më të aplikuar,në shkencat natyrore por gjithashtu për doren edhe për studimin e shoqëris në sociologji. Sociologjia në një far mënyre i ka huazuar kto metoda dhe i´a ka adaptuar vetes. Në sociologji përdoren termet metod dhe teknik ,por egziston dallimi mes tyre...

Në fund të fundit, ti ke luftërat e tua personale me të cilat duhet të merresh: të provosh t’u shpjegosh mësuesve të ashpër pse falesh, diskriminimin ndaj mbulesës (hixhabit), të ngrihesh në klasë kur profesori sulmon Islamin, të merresh vesh me prindërit të cilët mendojnë se je çmendur për shkak se po e rrit mjekrën, apo të gjitha vështirësitë e tjera me të cilat ballafaqohet një numër i të rinjve të cilët janë praktikues të Islamit ?

Termi kapitalizëm d.m.th. sovranitet i kapitalit, një sistem ekonomik i lirë dhe i pakufizuar i bazuar plotësisht në profit dhe ku shoqëria është në konkurenc brenda këtyre kritereve. Tre elementet më të rëndësishme të kapitalizmit janë: individualizmi, konkurenca dhe përfitimi. Individualizmi është i rëndësishëm sepse njerëzit nuk e shohin veten si pjesë të shoqërisë por si “individ” që qëndron në këmbët e veta. “Shoqëria kapitaliste” është arena ku individët konkurojnë në mes veti në kushte shumë të ashpra dhe të pamëshirshme saktësisht siq është përshkruar nga Darwin-i, ku vetëm të fuqishmit mbijetojnë, ndërsa të dobëtit dhe të varfërit shtypen dhe eliminohen.

Të këqiat janë shfaqur në tokë e në det (bela, skamje,
katastrofa, humbje e bereqetit etj.),
Kështu që le ta shijojnë një pjesë të asaj që kanë bërë,
ndoshta tërhiqen (nga të këqijat).
(Kuran, 30:41)

Zoti është Ai I Cili e bëri tokën shtëpi/vendbanim
të qëndrueshem për ju dhe qiellin si kulm,
dhe ju dha formë nga format më të mira, e ju furnizoi
me gjëra të mira dhe të shëndetshme. Ai është Zoti, Sunduesi juaj.
Bekuar qoftë Zoti, Sunduesi i të gjitha botërave.
(Kur'an, 40: 64)