Shliku mendon se problem i gjuhës është vetëm një pjesë e atij mendimi pa të cilin jo vetëm që nuk do mund të mendohej çkadoqoftë sepse pa të menduar nuk mund të mendohet, sepse të menduar të pastër nuk ka. Për Shlikun filozofia jo vetëm që nuk është shkencë, por ajo nuk është as mbretëreshë e shkencës, ndonëse vetë nuk është shkencë. Sepse për Shlikun “Filozofia është veprimtari me të cilën konstatohet ose shpjegohet kuptimi i thënies”. Në atë aspekt “filozofia i sqaron qëndrimet, shkenca i verifikon”.

PROBLEMI I VERIFIKIMIT DHE I GJUHËS NË FILOZOFINË E SHLIKUT

Shliku mendon se problem i gjuhës është vetëm një pjesë e atij mendimi pa të cilin jo vetëm që nuk do mund të mendohej çkadoqoftë sepse pa të menduar nuk mund të mendohet, sepse të menduar të pastër nuk ka. Për Shlikun filozofia jo vetëm që nuk është shkencë, por ajo nuk është as mbretëreshë e shkencës, ndonëse vetë nuk është shkencë. Sepse për Shlikun “Filozofia është veprimtari me të cilën konstatohet ose shpjegohet kuptimi i thënies”. Në atë aspekt “filozofia i sqaron qëndrimet, shkenca i verifikon”. Për Shlikun “teoria e verifikimit” është arma kryesore, me anë të së cilës lufton kundër mënyrës së të menduarit tradicional dhe se do t’i zgjidhë dhe do t’i tejkalojë të gjitha pengesat në të cilat ka hasur filozofia e kohës së tij. Për të, teoria e verifikimit është e domosdoshme sepse çdo qëndrim i filozofisë duhet të kalojë nëpër ‘sitën’ e shkencave ekzakte. Një gjë e tillë bëhet me qëllim që të tregohet se një qëndrim nuk është as i vërtetë as i rrjeshëm, ai thjeshtë është i pakuptimtë, steril dhe metafizik.
E tërë orvatja e përfaqësuesve të drejtimit filozofik logjik është bërë me të vetmin qëllim – që të kapërcehen ato barriera filozofike të filozofisë së trashëgimisë në një anë, dhe të gjendet rruga, forma, mënyra ose metoda për tejkalimin e të gjitha pengesave të filozofisë tradicionale, në anën tjetër.
Në bazë të studimeve të tyre është arritur se mënyra, metoda për zgjidhjen dhe tejkalimin e barrierave të përmendura më e sigurt dhe më e suksesshme është Metoda e Analizës Logjike e Gjuhës Shkencore.
Çdo pengesë në filozofi bëhet për shkak se gjuha e zakonshme, por edhe ajo shkencore, duke u përdorur çdo ditë në çdo formë dhe në çdo mënyrë, është amortizuar dhe bastardhuar, dhe si e tillë ndaj nuk mund të shprehen në mënyrë adekuate dhe ekuipolente të gjitha ato nocione që janë krijuar apo që janë duke u krijuar si në filozofi ashtu edhe në shkencë. Andaj, sipas përfaqësuesve të drejtimit filozofik të pozitivizmit logjik, për t’i tejkaluar të gjitha ato barriera me një fjalë filozofike, atë gjuhë duhet ndërruar me një gjuhë – mbi gjuhë, me një gjuhë simbolike, me një gjuhë atificiale, me një gjuhë artistike, me një gjuhë – metagjuhë, me një gjuhë – objekt – gjuhë, me një gjuhë të përsosur, me një gjuhë universale, me një gjuhë ideale.
Mirëpo duke folur në tërësi dhe në përgjithësi mbi problemin e gjuhës, mjerisht, e meta më e madhe është se janë larguar nga shtrimi, kërkimi, analiza dhe sistemimi i zgjidhjes së problemeve, përkatësisht të problemeve filozofia e gjuhës në mënyrë dialektike.
Të metat më kryesore e që i ka hetuar dhe theksuar edhe vetë asistenti i Shlikut, Fridrih Vajsmani janë se: “Filozofia nuk është vetëm kritikë gjuhe. Ajo paraqet kritikën, zgjidhjen ‘e të gjitha’ paragjykimeve, dëbimin e të gjitha ashpërsive dhe ngatërrimin e modelit (mënyrës) të menduar, pavarsisht se a rrjedhin ato prej gjuhës ose prej diçkaje tjetër. “