BE DASHURIE

femër tjetër në jetë shtratin të mos ma përlyej:
besa jonë kjoqë kur dashuria – u lidh.
Vetem ti më pëlqen, veç teje në tërë qytetin
S’është e bukur asnjë tjetër ndaj syve të mij.
....

HYRJE

Çka keni që nuk ndihmoni njëri-tjetrin? (37:25) Nëse All-llahu dëshiron t'ju ndihmojë, s'ka kush që mund t'ju mposhtë, e nëse Ai iu lë pa ndihmë, atëherë kush është ai pas Tij, që dot'ju ndihmojë? Pra vetëm All-llahut le t'i mbështeten besimtarët. (3:160). A nuk e ke ditur se vetëm All-llahut i takon sundimi i qiejve e i tokës, dhe se pos All-llahut nuk keni as mbrojtës as ndihmëtar? (2:107) Thuaj: "Neve nuk na godet asgjë tjetër, përveç çka na është caktuar nga All-llahu; Ai është ndihmëtar yni". Prandaj, vetëm All-llahut le t'i mbështeten besimtarët. (9:51)

ARISTOTELI – lindi në vitin 384 p.e.s. Kur ai ishte 17vjeç ai shkoi në Athinë të regjistrohet në Akademinë e Platonit, ku ai kaloni edhe njëzet vjet si nxënës dhe si anëtar. Me vdekjen e Platonit, Ai u tërhoq nga Akademia u largua nga Athina. Me kthimin e tij në Athinë, ai iu fut punës në periudhën më prodiktive të jetës së tij ku edhe themeloi shkollën e tij që u njoh si Lice e quajtur kështu sipas galerive ku shkonte Sokrati për të menduar të cilët ishin rrethe të shenjta të liceut të Apollos....

Interesi i jashtëzakonshëm i Shën Augustinit, për fatin e tij personal, shërben si forcë shtytëse për aktivitetin e tij filozofik. Që në rininë e tij të hershme ai ka vuajtur nga një shqetësim i thellë moral, i cili e çoi atë në një kërkim që zgjati gjithë jetën për urtësinë e vërtetë dhe për paqen shpirtërore. Një sërë përvojash vetiake e çuan atë në një afrim me filozofinë. Ai ishte 19 vjeç kur e lexoi veprën Hortensius të Ciceronit, e cila ishte një frymëzim për të arritur urtësinë filozofike. ...

Po zgjohet nata dhe madhëria ngadal, e dita bie të flej ashtu si dhe kujtimet.
Nata erdhi. Dikush po bënë gjumë, dikush po bënë bisedë me hënën, dikush bisedë me veten, e unë të thërras me kujtimet. Të thërras që të vijsh e heshtur, të vijsh e madhërishme si nata me plot yje, të më vijsh si të dashuruarit që natën vjinë e shkojnë. Unë të thërras. Sa mall kam…e din këtë? E din ti që, aq mall kam, sa s’dua tjetër pos që të të takoj? E din ti, se jeta po zbrapset nga unë kur më sheh kështu të egër pa ty?...

Sot mëngjesi ishte i brishtë, dhe ajri më i rrallë se zakonisht…sot qyteti ishte i zymtë.
Me të arritur aty, fillova të shikoj mijëra fytyrat e panjohura…mijëra zërat, ca të butë e ca të egër…sot, në mijëra fytyra të kërkova dhe askund s’të gjeta. Me të arritur në qytet të përshendeta o ditë plotë dritë, o kuptim i asaj që moti ka humbur, o diell që gjithçkasë i jep jetë.Të përshëndeta dhe sërish s’të gjeta....

Si çdo natë tjetër, edhe sontë mu kujtua ajo që e dua më shumë se gjithcka në botë. Nga mërzia e madhe që nuk e kam afër e që e dua tepër, dola të ecë, të shetitem e të mendoj se si do ishte sikur të ishim bashk…