Njëherë e në një kohë, kusarët e Qytetit të Parë të Botës, pasi u pasuruan mjaft, vendosën të rregullonin jetën e tyre. Qerthulluan, pra, të varfërit e qytetit e, pasi i mblodhën te sheshi kryesor, i urdhëruan: “Duart lart! Nuk kemi ndërmend t’ju rrëmbjejmë as lopatat, as kazmat, as qeset, as trastat ku mbani bukë e djathë, as këmishët tuaja zhele – zhele plot morra, as kasollat pa dysheme, ku hyn ujët nga të katër anët. Jeni të lirë!...

Shliku mendon se problem i gjuhës është vetëm një pjesë e atij mendimi pa të cilin jo vetëm që nuk do mund të mendohej çkadoqoftë sepse pa të menduar nuk mund të mendohet, sepse të menduar të pastër nuk ka. Për Shlikun filozofia jo vetëm që nuk është shkencë, por ajo nuk është as mbretëreshë e shkencës, ndonëse vetë nuk është shkencë. Sepse për Shlikun “Filozofia është veprimtari me të cilën konstatohet ose shpjegohet kuptimi i thënies”. Në atë aspekt “filozofia i sqaron qëndrimet, shkenca i verifikon”.

Duhet të theksohet se pa gjuhëne Kur’anit jo vetëm që nuk do kishte dijeni të plotë lidhur me religjionet botërore, por kjo e fundit në një mënyrë është edhe antitezë e dy të parave. Ajo, jo vetëm që është krijuar disa shekuj më vonë se religjioni konfuçian, budist, hebraik, i krishterë, ortodoks etj., në formë të përsosur dhe përfundimtare, por gjithashtu, duke u nisur nga dëshmitë dhe faktet arkeologjike dhe historike se shumë fise ose popuj si hebraik po ashtu edhe të krishterë dhe budistë kanë kaluar tërësisht në religjionin për të cilin është fjala (Islamin)...

Veprat e gjuhëtarit zviceran Ferdinant Dë Sosir ishte burimi i hershëm më i rëndësishëm i ideve strukturaliste.
Gjuha përbëhet nga rregulla të gramatikës dhe kuptimit që “qëndrojnë pas” fjalëve, por nuk përcaktohen në lidhje me to. Të marrim një shembull të thjeshtë: Në anglisht ne i shtojmë zakonisht “ed” foljes kur duam të tregojmë që bëhet fjalë për një ngjarje të shkuar. Sipas Sosir analizë e strukturës së një gjuhe do të thotë gjetje e rregullave që qëndrojnë në themel të ligjerimit tonë. Pjesa më e madhe e këtyre rregullave njihen nga ne vetëm sit ë nënkuptuara: ne nuk mund të përcaktojmë leht se cilat janë ato. Në fakt, detyra e gjuhëtarëve është të zbulojnë çfar njohim me mënyrë të nënkuptuar, por që e shohim vetëm në nivelin e të qenurit në gjendje të përdorimit praktik të gjuhës...

Sen Simoni i shkëputi lidhjet me njerëzit e tij, duke arritur deri aty sa të dëshirojë zhdukjen përfundimtare të feudalizmit. Në kundërshtim me tradicionalistët, ai mendon se nuk mund të krijohet përsëri Regjimi i Vjetër, se duhet punuar për ndërtimin e një shoqërie të re. Duke e future mendimin e vetë në kuadrin e një filozofie të një ngjarje që e merr nga shekulli i kaluar Sen Simoni e parandjen se në shoqërinë e dëshiruar që ai e quan industriale, racionaliteti ekonomik do ta mposhtë atë politik duke sjelë zhdukjen e formave të vjetra shoqërore, ndërsa fenomenet ekonomike janë të privilegjuara në aspektin analitik, çrregullimi që po ndodh ka të bëjë me fushat e simbolikës dhe të fesë...

Nocionin e politikës Arend e formulon si Vita activa ku bënë fjalë për tri forma të veprimtarisë njerëzore: të punuarit që ka synim sigurimin e jetës, të prodhuarit përmes të cilit krijohet një botë artificiale e sendeve, dhe të vepruarit ose aksioni që e dallon njeriun nga kafsha. Njeriu, thotë ajo, nuk është qenie politike vetvetiu siç thoshte Aristoteli, por mund të bëhet qenie politike kur takohet me njerëz të tjerë, kur diskuton me të tjerë dhe rrjedhimisht kur bie dakord me ta...

“Shoqëria, ashtu si gjallesat, fillojnë si embrione, duke patur zanafillën nga masa të cilat janë jashtëzakonisht të vogla në krahasim me masat që në fakt ato arrijnë”.Rritja e strukturës shoqërore mund të kthehet në dy procese, “të cilat nganjëherë shkojnë veç e veç dhe nga një her së bashku”...

Reklif-Braun dhe Malinovski pohojnë të dy që ne duhet ta studjojmë një shoqëri ose kulturë në tërësi në rast se duam të kuptojmë insistucionet e saj kryesore dhe të shpjegojmë përse anëtarët e saj sillen në një mënyrë të caktuar. Për shembull ne mund t’i analizojmë besimet fetare dhe zakonet e një shoqërie vetëm duke treguar si lidhen ato me institucione të tjera mbrenda saj pasi pjesët e ndryshme të një shoqërie zhvillohen në marrëdhënie të ngushtë me njëra tjetrën...